Altını kim buldu

altin

Altın, kimyasal simgesi Au, (Latince parlak şafak anlamındaki aurum’dan gelir), antik çağlardan beri mücevher, para, heykel, kap yapımında, binalarda, anıtlarda ve heykellerde dekorasyon amaçlı olarak kullanılan değerli bir metaldir. Altın paslanmaz ve bu nedenle birçok eski kültürde ölümsüzlüğün ve gücün simgesi haline geldi. Nadir ve estetik nitelikleri onu, egemen sınıfların güç ve konumlarını göstermesi için ideal bir materyal haline getirdi.

Altını kim keşfetti

Altın binlerce yıldır benzersiz bir statüye sahiptir ve değerli bir maden olarak çok uzun bir tarihe sahiptir. Paleolitik çağdan Eski Mısırlılara ve oradan modern zamanlara kadar, insanlık tarihinde, altın kadar etkili bir rol oynamış çok az maden vardır. Altın ilk kez doğal haliyle dünyadaki akarsuların içinde modern insanın atalarından olan ilk hominidler tarafından keşfedildi.  Altın parçalarının M.Ö. 40.000’li yıllara kadar uzanan Paleolitik mağaralarda bulunduğu bir gerçektir.

Altın insanlık kültürünün bir parçası oldu. İnsanlar bu madenin üzerinde; parlaklığı, doğal güzelliği ve mükemmel rengi, paslanmaya, kirlenmeye karşı direnci nedeniyle çalışmaktan ve sahip olmaktan keyif aldı. Altın jeolojik olarak dünyada yaygın bir şekilde dağılmış olduğundan, keşfi birçok farklı yerde birçok farklı grupta gerçekleşti.

İlk önce Lydia’daki Pactolus gibi Küçük Asya’daki nehirlerin yakınında yüzey seviyesinde bulunan altın, M.Ö. 2000’den itibaren Mısırlılar tarafından, daha sonra Afrika, Portekiz ve İspanya’daki Romalılar tarafından yeraltından çıkarıldı. Romalıların demir piritleri gibi cevherlerden altın parçacıkları kestiklerine dair kanıtlar da bulunmaktadır. Gücü ve rengini değiştirmek için kolayca işlenmiş, gümüş ve bakır gibi diğer metallerle karıştırılmış olan altın, çok çeşitli amaçlar için kullanılmıştır.

Mücevher olarak Altın

Çoğu antik kültürde altın değerli olması, estetik nitelikleri, şekillendirilebilirlik ve yumuşaklığı nedeniyle mücevherat ve sanatta çok kullanıldı. M.Ö. 5000’den Mısırlılar tarafından mücevheratta Electrum (altın ve gümüşün doğal alaşımı) kullanıldı. M.Ö. 3000 yıllarında Sümer uygarlığında hem erkek hem de kadınlar tarafından altın takılar giyildi, altın zincirler M.Ö. 2500 yılında Ur kentinde üretilirdi. M.Ö. 2. binyılın başlarında Girit’teki Mino uygarlığına ilk kablo zincir altın takı üretmi yapıldı ve Minoanlar geniş bir yelpazede çeşitli teknikler kullanarak çok sayıda kuyumcu malzemesi yaptı. Altın takılar kolye, bilezik, küpeler, yüzükler, taşlar, kolye, iğne ve broş şeklini aldı. Altınların tele çekildiği ve farklı desenlere dönüştüğü telkari (M.Ö. 2500’dan beri Mısırlılar tarafından bilinen bir teknik), dövülmüş ince şekiller, granülasyon (küçük, lehimlenmiş altın zerreciklerle yüzey dekorasyonu), kabartma, kakma teknikleri ve şekilleri , döşeme, kalıplama ve gravür gibi bir çok altın işleme metodu ortaya çıktı. Altın benzer şekilde Güney Amerika’da, M.Ö. 1200 yıllarında Peru’nun Chavin uygarlığında işlendi. Altın döküm, M.Ö. 500’den itibaren Nazca toplumu tarafından yapıldı. Romalılar altının üzzerine değerli ve yarı değerli taşlar yerleştirdiler. Bizans döneminde inciler, taşlar ve emayeler kullanılan bir altın modası devam etti.

Para Birimi olarak Altın

Altın, M.Ö. 8. yy’ın sonlarında, Küçük Asya’da madalyon olarak kullanılmıştır. Şekli düzensiz ve çoğunlukla bir tarafı damgalanmış olan madalyonlar genellikle electrumdan yapılmıştır. Damgalı figürlere sahip ilk saf altın sikkeler, M.Ö. 561-546 yılları arasında Lydia Kralı Croesus’a tarafından yaptırıldı ve başkent Sardis’de çağdaş bir altın rafinerisi kuruldu. En saf doğal olarak bulunan altın bile % 5 gümüş içerebilir, ancak Lydialılar 600-800 ° C arasındaki tuz ve fırın sıcaklıklarını kullanarak altınlarını rafine etmeyi başardılar. Tuz, gümüşle karıştırıldığında altın içeriğini garanti altına alan  standartlaştırılmış bir takı yapımı için kullanılabilecek saf altın bırakan bir gümüş klorid buharı oluştururi bu işlem gümüşü altından ayırır ve saf altın elde edilmesini sağlar. Miken uygarlığı, daha sonra Yunan ve Roma İmparatorlukları gibi yaygın olarak altın paralar kullandı. Antik çağın en ünlü altın sikkelerinden biri Roma bezantı oldu. İmparator Konstantin döneminde ilk önce 70 Troy tahılına 1 bezant ödeniyordu. 4. yüzyıldan 12. yüzyıllara kadar olan dönemde altın para birimi olarak kullanıldı.

Dini Semboller ve Diğer Kullanımları

Katı altının değeri ve güzelliği, kronlar, kutular, sembolik heykeller, şarap kadehleri ve adak sunuları gibi önemli siyasi ve dini nesneler için altını ideal bir malzeme yaptı. Altın eşyalar bazen ölenlerin statüsünün sembolü olarak bedenleriyle birlikte gömüldü. Böyle ender ve değerli bir malzeme, göze çarpan ve kesinlikle etkilemek üzere tasarlanmış olması gerekirdi. Buna en ünlü örnek, Agamemnon’un Mycenae’de bulunan maskesi. Peru’daki İnka uygarlığında altın, güneş tanrısı Inti’nin teri olarak kabul edildi. Bu nedenle, dini önem taşıyan, özellikle de maskeler ve güneş madalyonları gibi her türlü nesneyi üretmek için kullanıldı. Eski Kolombiya’da benzer bir şekilde altının  parlaklığına ve güneşle olan ilişkisine saygı duyuldu ve toz haliyle El Dorado efsanesini gerçekleştirecek geleceğin kralının taç giyme töreninde, kralın bedeni toz altınla kaplanırdı.

Mısır döneminde türbe, tapınak, mezar, lahit, heykel, süsleme silahları ve zırh, seramik, cam ve mücevher dekorasyonu için altın yapraklar ve altın tabakalar dekoratif bir kaplama olarak kullanılmıştır. Antik çağlardan kalma altın yaprağının belki de en ünlü örneği, Kral Tutankhamun’un ölüm maskesidir.

Altın, yumuşaklığı ve bozulmazlığı ile 3000 yılı aşkın süredir dişçilikte de kullanılmaktadır. 7. yüzyılda M.Ö. Etrüskler yerinde hayvan dişlerini yerine koymak için altın tel kullandılar. Altın iplik olarak da kumaşlara dokunmuştur. Altın aynı zamanda tıpta da kullanılmaktadır, örneğin, M.Ö. 1. yüzyılda Pliny, sihirli iksirler sonucu ortaya çıkan yaraları iyileşitirmek için altınların yaraların üzerine uygulanması gerektiğini önermiştir.

Altının Sınıflandırması ve Değerlendirilmesi

Altının orijinalliği konusundaki endişeler, Mısırlıların M.Ö. 1500 yıllarında altın saflığını belirlemek için bir yöntem geliştirmelerine yol açtı. Bu yöntem yangın deneyi olarak adlandırılır. Test edilecek malzemenin küçük bir numunesini alıp bir miktarda kurşun ile bir kap içinde yakarak gerçekleştirilir. Kemik külünden yapılmış olan kap, yanma sırasında kurşun ve diğer baz metalleri emer ve geriye sadece altın ve gümüş kalır. Gümüş, nitrik asit kullanılarak altından ayrılştırılır ve geri kalan saf altın tartılır ve pişirmeden önceki ağırlık ile karşılaştırıldı. Arşimet ayrıca, altının özgül ağırlığının, ana metallerin yüzde içeriğine, örneğin saf altının, gümüşün iki kat daha ağırlığına sahip olduğuna göre değiştiğinin farkındaydı.

Altın, yüzyıllar boyunca onu simya yoluyla üretmek için çeşitli girişimlerde bulunulmuştur – yani felsefe taşını kullanarak temel metallerin altına dönüşümüdür (lapis philosophorum). İlk girişimler Çin’de M.Ö. 4. yüzyılda ve ayrıca eski Yunan’da yapıldı ve başarısız olmasına rağmen yine de  etkinlik modern kimyanın temellerini attı.

Altın, insan türleri tarafından bilinen ilk metaldi. Teknolojinin tarihsel gelişimini düşünürken, türümüzün ekonomik ve kültürel ilerlemesine en büyük katkı verenin demir ve bakır üretiminin gelişimini olarak düşünülür – ancak altın onlardan daha önceliklidir.

Altın metallerin içinde üzerinde çalışılması için en kolay olanıdır. Diğerin metaller çoğu eritme işleminde zorluk çıkaran cevheri bünyelerinde bulunduruken, altın hemen hemen saf ve her şekle uygulanabilir bir durumda bulunur. Altın’ın ilk kullanımları şüphesiz süs eşyalarındaydı. İlk uygarlıklarda parlaklığı ve kalıcılığı (zaslanmaz ve zedelenmez) nedeniyle tanrılarla, krallarla ve ölümsüzlükle ilişkilendiriliyordu.

İnsanlar neredeyse sezgisel olarak, güç, güzellik ve kültürel elitizm ile altını eşleştirdi ve altına yüksek bir değer verdiler. Altın, güzellik ve güç hep birlikte anıldı. Antik çağlarda altın, tapınaklara, putlara, tabaklara, bardaklara, vazolara ve her türlü kişisel süsleme için mücevherata dönüştürüldü.

Paylaşın Bilgi Çoğalsın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir